Loading...
Εάν η σελίδα δεν φορτώνει, κάντε κλικ εδώ.
Loading...
επιχείλιος έρπης

Επιχείλιος Έρπης

Ο επιχείλιος έρπης είναι μια μόλυνση που οφείλεται στον ιό του  απλού έρπητα. Υπάρχουν 2 τύποι του ιού ο τύπος 1 (HSV1) και ο τύπος  2 (HSV2). Ο πρώτος συνήθως προκαλεί τον επιχείλιο έρπητα και ο δεύτερος τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Ωστόσο είναι δυνατόν να παρατηρηθεί και αλληλοεπικάλυψη.

Πρόκειται για μια αρκετά κοινή λοίμωξη που μεταδίδεται πάρα πολύ εύκολα με αποτέλεσμα σχεδόν το 100% του πληθυσμού να έχει προσβληθεί μέχρι την ηλικία των 5 ετών.

Ο επιχείλιος έρπης μεταδίδεται συχνότερα κατά την άμεση δερματική ή σεξουαλική επαφή με άτομο  με ενεργές βλάβες. Σε μικρότερο ποσοστό μπορεί η μεταφορά να πραγματοποιηθεί από ασυμπτωματικό φορέα,  δηλαδή από άτομο το οποίο δεν έχει ορατές βλάβες. Σπανιότερα δε, ο ιός είναι δυνατόν να μεταδοθεί από έμμεση επαφή με μολυσμένα αντικείμενα  όπως πετσέτες, ξυριστικές μηχανές και άλλα προσωπικά είδη.

Ο χρόνος που μεσολαβεί από την επαφή με τον ιό ως την εκδήλωση των συμπτωμάτων είναι 4-5 ημέρες. Στη συνέχεια, οι βλάβες αποδράμουν αλλά ο ιός μεταναστεύει στα αισθητικά  γάγγλια των νευρώνων ή στο λεμφικό ιστό και μόλις παρουσιαστεί μειωμένη άμυνα του οργανισμού, ξαναπολλαπλασιάζεται δημιουργώντας υποτροπές.

Συνήθως, όταν η πρώτη επαφή με τον ιό του έρπητα γίνει σε νεαρή ηλικία, είναι πάρα πολύ ήπια με αποτέλεσμα να μη γίνεται αντιληπτή. Ωστόσο, σε ένα ποσοστό 20-30% των ατόμων που θα προσβληθούν σε νεαρή ηλικία καθώς και ασθενών μεγαλύτερης ηλικίας,  η πρώτη επαφή με τον ιό αντιμετωπίζεται σε μια πιο βαριά μορφή που ονομάζεται Πρωτοπαθής Ερπητική Ουλοστοματίτιδα. Τα άτομα αυτά εμφανίζουν πρόδρομα συμπτώματα όπως πυρετό, ρίγος και αμφοτερόπλευρη επιχώρια λεμφαδενοπάθεια. Κλινικά εμφανίζεται διάβρωση των ούλων (αποφλοιωτική ουλίτιδα) και εύθρυπτες φυσαλίδες στον στοματικό βλενογόννο, καθιστώντας τη λήψη φαγητού και ποτού μια δύσκολη και επώδυνη διαδικασία.

Πριν την εμφάνιση του εξανθήματος στο σημείο που έχει ενοφθαλμιστεί ο έρπης, είναι δυνατόν να υπάρχει ένα αίσθημα γαργαλητού, τσιμπήματος, καύσου ή φαγούρας. Στη συνέχεια δημιουργούνται  μια ή περισσότερες φυσαλίδες με διαυγές υγρό, πάνω σε ερυθηματώδη βάση  στην περιοχή των χειλιών. Οι φυσαλίδες σπάνε σχηματίζοντας εφελκίδα και επέρχεται ίαση μετά από έναν κύκλο 5-6 ημερών.

Παράγοντες όπως το έντονο στρες, η κούραση, ένας πιθανός τραυματισμός, το κρυολόγημα ή γρίπη, οι ακραίες καιρικές συνθήκες, η εγκυμοσύνη και η έμμηνος ρύση ευνοούν την εκ νέου εκδήλωσή του επιχείλιου έρπητα.

Για την αντιμετώπιση του επιχείλιου έρπητα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν:

  • Τοπικές αντιμικροβιακές κρέμες – μείωση κινδύνου λοιμώξεων
  • Laser
  • Τοπικές αντιιικές κρέμες – αμφίβολη αποτελεσματικότητα
  • Αντισηπτικά σαπούνια
  • Αντιφλεγμονώδη

Η αγωγή δεν είναι δυνατόν να οδηγήσει σε εξάλειψη του ιού. Στην περίπτωση συχνών υποτροπών του επιχείλιου έρπητα (περισσότερα από 6 επεισόδια το έτος), συνιστάται προφυλακτική κατασταλτική αγωγή με αντιιικά φάρμακα, σε χαμηλότερη όμως δοσολογία, για μεγάλο χρονικό διάστημα (6-12 μήνες).

Η θεραπεία θα πρέπει να χορηγείται  εντός 48-72 ωρών από την εμφάνιση των πρόδρομων συμπτωμάτων για να ανακόψει τον πολλαπλασιασμό του ιού και να μειώσει τη βαρύτητα του επεισοδίου.

ΒΡΑΒΕΙΑ - ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

O ιστοχώρος χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Όροι χρήσηςOK